Poznaj cytat autorstwa Sokrates - O życiu

filozof grecki

Sokrates, stgr. Σωκράτης (ur. 469 p.n.e. w Atenach, zm. 399 p.n.e. tamże) – grecki filozof starożytny. Był kluczową inspiracją dla swojego ucznia - Platona, który w dużej mierze zapoczątkował tradycję Filozofii Zachodu (filozofii europejskiej). Obok Platona i Arystotelesa, Sokrates uważany jest za największego filozofa starożytności, stąd wcześniejsza filozofia nazywana jest przedsokratejską.

Sokrates (ur. ok. 470 p.n.e. w Atenach, zm. 399 p.n.e. tamże) był greckim filozofem, uznawanym – obok Platona i Arystotelesa – za największego myśliciela starożytności; od jego imienia całą wcześniejszą filozofię grecką zwykło się nazywać „przedsokratejską”. Był synem kamieniarza Sofroniskosa i akuszerki Fainarete; mieszkał w ateńskim demie Alopeke i walczył jako hoplita w wojnie peloponeskiej pod Potidają, Delion i Amfipolis. Sam nie pozostawił żadnych pism – wiedzę o nim czerpiemy z dialogów Platona, „Wspomnień” Ksenofonta i parodystycznych „Chmur” Arystofanesa.

Dni spędzał na ateńskiej agorze, prowadząc dysputy z mieszkańcami miasta i posługując się metodą elenktyczną: serią pytań zmuszających rozmówcę do odkrycia sprzeczności we własnych przekonaniach. Sam deklarował, że „wie, iż nic nie wie”, a w jego nauczaniu centralne miejsce zajmowały pojęcia cnoty, dobra i troski o duszę. W 399 roku p.n.e. został oskarżony o bezbożność oraz psucie młodzieży i skazany na śmierć; wypił cykutę, odmawiając ucieczki z więzienia, mimo że przyjaciele zorganizowali dla niego taką możliwość. Jego śmierć opisał Platon w „Apologii”, „Kritonie” i „Fedonie”, a postawa Sokratesa stała się dla tradycji zachodniej wzorem filozoficznej uczciwości i wierności własnym przekonaniom.

Przeczytaj więcej o Sokrates na Wikipedii →