Poznaj cytat autorstwa Rumi - O życiu

perski poeta i mistyk(1207–1273)

Rumi (pers. ‏جلال‌الدین محمد بلخى‎), Dżalaluddin Muhammed Balchi, Dżalal ad-Din Muhammed Balchi, Maulana, Mevlana; (tur. Calaleddin Rumi) (ur. 30 września 1207 w Wachszu, zm. 17 grudnia 1273 w Konyi) – najwybitniejszy poeta suficki, mistyk perski, teolog islamski; założyciel bractwa „wirujących derwiszy” (maulawijja).

Dżalaluddin Muhammed Balchi, znany jako Rumi lub Maulana (ur. 30 września 1207 w Wachszu, zm. 17 grudnia 1273 w Konyi), był najwybitniejszym poetą suficzynym i perskim mistykiem, założycielem bractwa „wirujących derwiszy” (maulawijja). Urodził się na pograniczu dzisiejszego Tadżykistanu i Afganistanu w rodzinie uznanego teologa Baha ad-Dina Walada. W 1219 roku rodzina uciekła przed najazdem mongolskim i po latach wędrówki przez Bliski Wschód osiadła w seldżuckim sułtanacie Rum w Anatolii, gdzie Rumi – stąd jego przydomek – kontynuował dzieło ojca jako szejk szkoły derwiszów.

Przełomem w jego życiu było spotkanie w listopadzie 1244 roku wędrownego derwisza Shamsa z Tabryzu, który stał się dla niego uosobieniem boskiej obecności w człowieku. Z ich mistycznych rozmów, sobbetów, oraz z żałoby po zaginięciu Shamsa narodziły się największe dzieła Rumiego: „Diwan Shams-e Tabrizi” oraz monumentalny „Masnawi” liczący około 25 000 dwuwierszy i nazywany „Koranem w języku perskim”. Jego filozofia miłości, tolerancji i jedności Boga uczyniła go najpopularniejszym poetą Zachodu u progu XXI wieku. Został pochowany w Konyi, a tam wzniesione mauzoleum pozostaje miejscem pielgrzymek wiernych z całego świata.

Przeczytaj więcej o Rumi na Wikipedii →