Poznaj cytat autorstwa Gabriel García Márquez - O mężczyznach

pisarz kolumbijski, noblista(1927–2014)

Gabriel José de la Concordia García Márquez (ur. 6 marca 1927 w Aracataca, zm. 17 kwietnia 2014 w Meksyku) – kolumbijski powieściopisarz, dziennikarz i działacz społeczny, jeden z najwybitniejszych twórców tzw. realizmu magicznego, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1982) za „powieści i opowiadania, w których fantazja i realizm łączą się w złożony świat poezji, odzwierciedlającej życie i konflikty całego kontynentu”.

Gabriel José de la Concordia García Márquez (1927–2014) to kolumbijski powieściopisarz, dziennikarz i działacz społeczny, jeden z czołowych przedstawicieli realizmu magicznego i laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury z 1982 roku. Urodził się w Aracataca — miasteczku na kolumbijskim wybrzeżu Karaibów, które stało się pierwowzorem fikcyjnego Macondo z jego najsłynniejszej powieści. Karierę zaczynał jako dziennikarz w „El Heraldo” w Barranquilli i „El Universal” w Cartagenie, później pracował jako reporter dziennika „El Espectador” w Bogocie, wysyłany w charakterze korespondenta do Rzymu, Paryża, Barcelony, Caracas i Nowego Jorku.

W 1967 roku opublikował „Sto lat samotności” — sagę rodu Buendía, którą uznano za najważniejsze dzieło literatury hiszpańskojęzycznej od czasów „Don Kichota”. Przetłumaczona na ponad czterdzieści języków, rozeszła się w dziesiątkach milionów egzemplarzy i otworzyła światu drogę do literatury Ameryki Łacińskiej. Później napisał „Jesień patriarchy”, „Kronikę zapowiedzianej śmierci” oraz „Miłość w czasach zarazy” — wszystkie będące dziś klasyką. Nagrodę Nobla otrzymał za „powieści i opowiadania, w których fantazja i realizm łączą się w złożony świat poezji”. Był bliskim przyjacielem Fidela Castro i sympatykiem lewicy latynoamerykańskiej, choć jednocześnie pełnił rolę mediatora w rozmowach kolumbijskiego rządu z grupami opozycyjnymi. Zmarł w 2014 roku w Meksyku.

Przeczytaj więcej o Gabriel García Márquez na Wikipedii →