Poznaj cytat autorstwa Rainer Maria Rilke

Miłość polega na tym, by chronić samotność drugiego człowieka.

O autorze — Rainer Maria Rilke

Portret: Rainer Maria Rilke

poeta austriacki (1875–1926)(1875–1926)

Rainer Maria Rilke (ur. 4 grudnia 1875 w Pradze, Austro-Węgry, zm. 29 grudnia 1926 w sanatorium Valmont koło Montreux, Szwajcaria) – austriacki poeta, reprezentant liryki symbolicznej, prekursor egzystencjalizmu.

Rainer Maria Rilke (ur. 4 grudnia 1875 w Pradze, zm. 29 grudnia 1926 w sanatorium Valmont koło Montreux) był austriackim poetą, jednym z najważniejszych przedstawicieli liryki symbolicznej i prekursorem poetyckiego egzystencjalizmu. Jego dzieciństwo w Pradze naznaczone było nieszczęśliwym małżeństwem rodziców – matka do piątego roku życia traktowała go jak zmarłą córkę, a ojciec wbrew jego woli posłał go do akademii wojskowej, którą Rilke opuścił w 1891 roku. Studiował literaturę, historię sztuki i filozofię na Uniwersytecie Karola w Pradze oraz w Monachium, gdzie w 1897 roku poznał rosyjską pisarkę Lou Andreas-Salomé – miłość, która odmieniła go duchowo i pod której wpływem zmienił imię z René na Rainer.

W 1901 roku w kolonii artystycznej Worpswede poślubił rzeźbiarkę Clarę Westhoff; wkrótce jednak wyjechał do Paryża, gdzie pracował jako sekretarz Auguste’a Rodina i przygotowywał o nim monografię. W tym okresie powstały najważniejsze zbiory – „Księga godzin” (1905), „Poezje nowe” (1907) oraz eksperymentalna proza „Zapiski Malte Lauridsa Brigge”. Po dwunastoletnim kryzysie twórczym ukończył w 1922 roku „Elegie duinejskie” i „Sonety do Orfeusza”, uznawane za szczyty poezji XX wieku. Zmarł w szwajcarskim sanatorium na białaczkę, którą traktował z niemal mistyczną akceptacją i którą sam opisał w jednym z ostatnich wierszy.

Przeczytaj więcej o Rainer Maria Rilke na Wikipedii →

Podobne cytaty — z tej samej kategorii

Samotność to miejsce, gdzie serce rozmawia samo ze sobą.

Samotność to cena wielkości.

Samotność jest bolesna, gdy człowiek jest młody, ale cudowna, gdy dojrzeje.

Samotność jest jak cisza, która mówi.

Samotność jest nauczycielem, który pokazuje nam prawdę o nas samych.

Człowiek jest skazany na samotność, gdy szuka sensu poza sobą.

Samotność nie oznacza bycia samemu, lecz niemożność bycia zrozumianym.

Samotność jest wtedy, gdy nie masz komu podarować swojego serca.