Poznaj cytat autorstwa Franz Kafka - Smutne

Najtrudniejsze jest noszenie smutku, którego nie można podzielić z nikim.

O autorze — Franz Kafka

Portret: Franz Kafka

niemieckojęzyczny pisarz(1883–1924)

Franz Kafka (wym. niem. MAF: [ˌfʁant͡s ˈkafka], posłuchaj; ur. 3 lipca 1883 w Pradze, zm. 3 czerwca 1924 w Kierling) – niemieckojęzyczny pisarz pochodzenia żydowskiego, przez całe życie związany z Pragą. Prekursor egzystencjalizmu. Uważany za jednego z najważniejszych pisarzy XX wieku. W swoich powieściach stworzył model sytuacji zwanej sytuacją kafkowską i określanej w języku niemieckim za pomocą przymiotnika „kafkaesk”, którego istotą jest konflikt zniewolonej jednostki z anonimową, nadrzędną wobec niej instancją. Deformacja groteskowa, niejednoznaczne, paraboliczne obrazy oraz poczucie zagrożenia i niepewności składają się na panoramę literackiego świata Kafki.

Franz Kafka (1883–1924) to niemieckojęzyczny pisarz pochodzenia żydowskiego, przez całe życie związany z Pragą, uważany za jednego z najważniejszych prozaików XX wieku i prekursora egzystencjalizmu. Urodził się jako syn kupca Hermanna Kafki i Julii z domu Löwy; miał trzy młodsze siostry, z których wszystkie zginęły w czasie Holokaustu. Jego językiem ojczystym był niemiecki, znał też bardzo dobrze czeski. Studiował prawo na Niemieckim Uniwersytecie w Pradze, gdzie w 1906 roku uzyskał doktorat; od 1908 roku pracował w Zakładzie Ubezpieczeń od Wypadków Robotniczych w Czechach — praca urzędnicza, która dostarczała mu obserwacji biurokratycznych systemów pojawiających się później w jego prozie.

Za życia opublikował niewiele — m.in. opowiadania „Przemiana”, „Wyrok” i tomy „Rozważanie” oraz „Lekarz wiejski”. Trzy wielkie powieści — „Proces”, „Zamek” i „Ameryka” — pozostały nieukończone i ukazały się pośmiertnie dzięki przyjacielowi Maksowi Brodowi, który wbrew testamentowi autora ocalił rękopisy przed zniszczeniem. Kafka stworzył niepowtarzalny literacki model sytuacji zwanej odtąd „kafkowską” — konflikt zniewolonej jednostki z anonimową, nadrzędną instancją, opisywany z groteskową precyzją i poczuciem narastającego lęku. Zmarł na gruźlicę w sanatorium w Kierling pod Wiedniem, mając zaledwie 40 lat; pochowany został na żydowskim cmentarzu w Pradze.

Przeczytaj więcej o Franz Kafka na Wikipedii →

Panoramiczne tło symbolizujące smutek, w stonowanych odcieniach niebieskiego, szarości i fioletu

Życie bywa pełne smutku, ale w słowach można znaleźć pocieszenie. Odkryj cytaty, które oddają głębię tej emocji i pomagają ją lepiej zrozumieć.

Ten cytat autorstwa Franz Kafka należy do zbioru Smutne. Przejrzyj więcej cytatów w kategorii Smutne.

Podobne cytaty — smutne

Są chwile, gdy smutek staje się jedynym towarzyszem człowieka.

Smutek nie zna końca, ale i radość jest bez granic.

Największe smutki są często wyrażane w milczeniu.

Każdy człowiek nosi w sobie smutek, którego świat nie widzi.

Smutek to cichy szum wiatru, którego nie można zignorować.

Czasami smutek jest jak ocean – ogromny i niekończący się.

Niektóre rzeczy można zrozumieć tylko w ciszy i samotności.

Smutek jest cieniem radości, bez którego świat byłby pusty.