Poznaj cytat autorstwa Friedrich Nietzsche - O szczęściu

filozof niemiecki(1844–1900)

Friedrich Wilhelm Nietzsche (wym. niem. [ˈfʁiː.dʁɪç ˈniːt͡ʃə] ( odsłuchaj); ur. 15 października 1844 w Röcken, zm. 25 sierpnia 1900 w Weimarze) – niemiecki filozof, filolog klasyczny, prozaik i poeta, jeden z założycieli (obok Wilhelma Diltheya) nurtu filozoficznego filozofii życia w Niemczech. Kategorią centralną filozofii Nietzschego jest filozofia życia, ujmowanie rzeczywistości, a więc także człowieka, jako życia. Prowadzi to do zanegowania istnienia ukrytego sensu i układu świata – esencji, rzeczywistość staje się wobec tego chaosem. Konsekwencję tego stanowi radykalna krytyka chrześcijaństwa oraz współczesnej autorowi zachodniej kultury, jako opartych na tym złudzeniu. Podejście Nietzschego do religii i moralności cechował ateizm, psychologizm i historyzm; uważał je (religię i moralność) za wytwory ludzkie obarczone błędem zamiany przyczyny i skutku. Istotny u niego był także szacunek wobec wartości obecnych w antycznej kulturze greckiej, wraz z postulatem powrotu do niej.

Friedrich Wilhelm Nietzsche (1844–1900) to niemiecki filozof, filolog klasyczny, prozaik i poeta, jeden z twórców nurtu filozofii życia. Urodził się w Röcken jako syn luterańskiego pastora; po wczesnej śmierci ojca dom prowadziły kobiety — matka, siostra Elisabeth, ciotki i babka. Studia rozpoczął w Bonn, a kontynuował w Lipsku pod kierunkiem filologa Friedricha Ritschla. Już w 1869 roku, mając zaledwie 24 lata, został profesorem filologii klasycznej na Uniwersytecie w Bazylei. Intensywnie przyjaźnił się wówczas z Richardem Wagnerem — fascynacja, która znalazła odbicie w pierwszej książce „Narodziny tragedii” (1872), by później przerodzić się w gwałtowne zerwanie.

Po latach nękany chorobami zrezygnował z katedry i do końca twórczego życia wędrował między miejscowościami w Szwajcarii, Włoszech i nad Morzem Śródziemnym, pisząc „Ludzkie, arcyludzkie”, „Wiedzę radosną”, „Tako rzecze Zaratustra”, „Poza dobrem i złem”, „Z genealogii moralności” i „Antychrysta”. Kluczowe pojęcia jego filozofii — śmierć Boga, wola mocy, nadczłowiek i wieczny powrót — stanowiły radykalną krytykę chrześcijaństwa i współczesnej mu kultury europejskiej, którą uważał za wyczerpaną i zafałszowaną. W styczniu 1889 roku w Turynie doznał załamania psychicznego, z którego nigdy się nie podniósł; ostatnie lata życia spędził pod opieką matki, a potem siostry. Jego myśl odcisnęła głębokie piętno na XX-wiecznej filozofii, literaturze, psychologii i sztuce.

Przeczytaj więcej o Friedrich Nietzsche na Wikipedii →